Het verhaal van Rick
Rick van Egmond studeerde bestuurskunde omdat hij wilde begrijpen hoe besluiten werkelijkheid worden. Hij was minder geboeid door de grote toespraken dan door de vraag wat er maandag bij een gemeentelijk loket veranderde. Na zijn studie en verdere scholing in organisatiekunde werkte hij voor gemeenten en uitvoeringsorganisaties. Hij leerde processen tekenen, opdrachten afbakenen en luisteren naar medewerkers die een probleem al jaren kenden voordat er een adviesvraag voor werd geschreven.
In het begin van zijn loopbaan vertrouwde Rick sterk op heldere verantwoordelijkheden op papier. Als iedereen wist wat zijn taak was, moest samenwerking toch beter worden. Een reorganisatie waaraan hij meewerkte, pakte anders uit. De nieuwe inrichting zag er overzichtelijk uit, maar bij de balie ontstonden onderbrekingen en doorverwijzingen die in het plan nauwelijks zichtbaar waren. Medewerkers vingen de gevolgen op met improvisatie. Hij had hun dagelijkse kennis onvoldoende serieus genomen.
Rick vertelt dat verhaal tegenwoordig zelf wanneer iemand hem als deskundige introduceert. Niet om vooraf vergeving te krijgen, maar om duidelijk te maken dat een advies geen bewijs van uitvoerbaarheid is. Hij vraagt vaker wie er belt als iets misgaat, wie een uitzondering mag maken en wie het werk overneemt wanneer een collega ziek is. Toch kan hij nog steeds te lang aan een schema sleutelen terwijl het echte conflict over vertrouwen of verlies van aanzien gaat.
Hij woont alleen in een Rotterdamse flat dicht bij een station. Reizen met de trein geeft hem tijd om te lezen en voorkomt dat zijn werkdagen alleen uit vergaderruimtes bestaan. Hij kookt graag voor vrienden en kan uitvoerig praten over de indeling van een gebouw waar niemand anders bijzonder op heeft gelet. Zijn vader helpt hij met formulieren. Die middagen maken hem telkens opnieuw duidelijk hoeveel voorkennis een ogenschijnlijk eenvoudige procedure van iemand vraagt.
Aan de redactietafel zoekt Rick naar overdrachten: de plekken waar een verantwoordelijkheid van hand wisselt en ongemerkt kan verdwijnen. Lena vertrouwt zijn analyses pas wanneer ze naast een rooster passen. Dat irriteert hem soms, juist omdat hij weet dat ze iets wezenlijks raakt. Geert helpt hem te onderscheiden wanneer precisie verheldert en wanneer ze een verhaal onleesbaar maakt. Rick wil geen adviseur zijn die achteraf altijd gelijk heeft. Hij zoekt naar besluiten waarvoor iemand ook vooraf durft te tekenen, inclusief de beperkingen en de mogelijkheid dat bijsturen nodig wordt.
Fictieve biografie · Beeld: geconstrueerd met AI.